Irani ka kaluar 240 orë pa internet, një nga ndërprerjet më të gjata të regjistruara ndonjëherë në vend, sipas shërbimit të monitorimit NetBlocks. Ky bllokim i drejtuar nga qeveria është konsideruar si një nga ndërprerjet më të rënda të internetit globalisht dhe e dyta më e gjata që nga protestat masive të janarit.
Sipas NetBlocks, gjatë 2026, vendi ka kaluar një pjesë të konsiderueshme të vitit “jashtë linje”, ndërsa ndërprerja e fundit u fokusua në lidhjet satelitore, përfshirë Starlink, që shumë protestues dhe qytetarë përdornin për të komunikuar me botën e jashtme pas ndërprerjes së përgjithshme të internetit.
Raportimet nga aktivistët dhe ekspertët teknikë tregojnë se sistemi i qeverisë ka ndërhyrë me fuqi të lartë në zona specifike, duke shkaktuar humbje të paketave deri në 80% në disa rajone, ndërprerje të shpeshta dhe degradim të qëndrueshmërisë së rrjetit. Strategjia nuk kishte për qëllim të rrëzonte të gjithë sistemin, por ta bënte përdorimin e internetit të pamundur në nivel lokal, duke penguar transmetimin e informacionit dhe mobilizimin qytetar.
Analistët e krahasojnë këtë ndërhyrje me teknologjitë e përdorura në konflikte si në Ukrainë, ku sinjalet satelitore dhe GPS janë ndërprerë për të kontrolluar lëvizjet dhe informacionin. Sipas tyre, qeveria iraniane po investon në një “shtrëngim rubineti” dixhital: ndërprerje të pjesshme dhe të vazhdueshme që degradojnë funksionimin e komunikimit satelitor, duke e bërë internetin të pasigurt dhe të paqëndrueshëm për qytetarët.
Kjo fazë e shtypjes dixhitale thekson se Irani ka zhvilluar një infrastrukturë të avancuar për kontrollin e informacionit, duke përdorur teknologji të specializuara ushtarake për të penguar qytetarët dhe aktivistët nga përdorimi efektiv i rrjeteve satelitore dhe për të kufizuar qasjen në informacionin e jashtëm.
Në këtë mënyrë, ndërprerja e fundit e internetit konsolidon kontrollin qeveritar mbi informacionin dhe rrit vështirësitë për protestuesit dhe qytetarët që kërkojnë të mbajnë lidhje me botën e jashtme.
