Zëri i një fëmije nuk është thjesht rastësi, por rezultat i ndërthurjes mes gjenetikës dhe faktorëve të mjedisit ku ai rritet. Edhe pse shpesh fokusi bie te tiparet fizike, zëri është një element po aq i veçantë dhe unik për çdo individ.
Sipas specialistëve, zëri formohet nga struktura e larynx dhe dridhja e kordhave vokale, të cilat përcaktojnë tonin dhe timbrin. Këto karakteristika varen në masë të madhe nga trashëgimia gjenetike: gjatësia dhe trashësia e kordhave vokale ndikojnë drejtpërdrejt në lartësinë e zërit, ndërsa forma e kafkës, nofullës dhe zgavrave rezonatore i japin atij ngjyrën unike.
Një rol të rëndësishëm luan edhe kapaciteti i mushkërive, i cili ndikon në forcën dhe qëndrueshmërinë e zërit. Megjithatë, gjenetika nuk është faktori i vetëm.
Mjedisi dhe sjellja kanë ndikim të madh, sidomos në vitet e para të jetës. Fëmijët mësojnë të flasin duke imituar prindërit, duke përvetësuar jo vetëm fjalët, por edhe theksin, ritmin dhe intonacionin. Për këtë arsye, shpesh zëri i një vajze i ngjan shumë atij të nënës, ndërsa djali mund të tingëllojë si babai.
Ekspertët theksojnë se ajo që shpesh perceptohet si trashëgimi gjenetike, në shumë raste është edhe rezultat i imitimit dhe mësimit të pavetëdijshëm të mënyrës së të folurit.
Në përfundim, zëri i një fëmije është kombinim i “instrumentit” që trashëgon nga prindërit dhe mënyrës si ai e përdor atë në jetën e përditshme.
