Nga bignews
Prej muajsh tashmë, një detaj i rëndësishëm në kampin e opozitës shqiptare nuk kalon pa u vënë re: mungesa e thirrjeve publike nga Ilir Meta drejtuar strukturave dhe mbështetësve të tij për t’u bashkuar me protestat e organizuara nga Sali Berisha. Një heshtje që nuk duket as rastësore, as e përkohshme.
Në pamje të parë, Meta dhe Berisha vijojnë të paraqiten si aleatë në betejën kundër qeverisë Rama. Por në praktikë, raporti mes tyre duket gjithnjë e më shumë një bashkëjetesë e detyruar politike, sesa një partneritet aktiv dhe i sinqertë.
Një nga arsyet kryesore të kësaj distance lidhet me kalkulimin politik të Metës. Duke mos u rreshtuar hapur pas protestave të Berishës, ai shmang identifikimin e plotë me një lëvizje që, për momentin, nuk ka arritur të prodhojë trysni reale politike apo mobilizim masiv popullor. Meta duket se preferon të ruajë kapitalin e tij politik, në vend që ta konsumojë në aksione që perceptohen si të dobëta ose të parashikueshme.
Nga ana tjetër, Meta është i vetëdijshëm për lodhjen e elektoratit opozitar nga protestat ciklike, të cilat shpesh përfundojnë pa rezultat konkret. Një thirrje e hapur për pjesëmarrje, pa garanci për efekt politik, rrezikon të demoralizojë edhe më tej bazën e tij mbështetëse.
Nuk mund të anashkalohet as dimensioni personal dhe strategjik i marrëdhënies Meta–Berisha. Edhe pse të bashkuar kundër Ramës, të dy janë liderë me ambicie të forta personale dhe me histori rivaliteti. Meta duket se nuk dëshiron të shfaqet si figurë dytësore apo si “shtojcë” e axhendës së Berishës, duke ruajtur hapësirë për lëvizje të pavarura në të ardhmen.
Gjithashtu, heshtja e Metës mund të lidhet me llogaritë afatgjata elektorale. Duke mos u ekspozuar drejtpërdrejt në protestat e Berishës, ai mban të hapur mundësinë për të ripozicionuar veten politikisht, nëse dinamika e opozitës ndryshon apo nëse shfaqen konfigurime të reja para zgjedhjeve.
Në fund, mungesa e thirrjeve publike nga Meta nuk është shenjë pasiviteti, por strategji. Një strategji e kujdesshme për të mos u djegur politikisht, për të mos humbur kontrollin mbi bazën e tij dhe për të mos u shkrirë plotësisht në hijen e protestave të Berishës. Heshtja, në këtë rast, flet më shumë se çdo fjalim.
