Nga bignews
Në pamje të parë, Forumi “Hasimja” prezantohet si një hapësirë debati, bashkimi dhe reflektimi për opozitën shqiptare. Një tryezë idesh, ku figura politike, analistë dhe përfaqësues të forcave të ndryshme ftohen të diskutojnë për rrugën përpara. Por pas kësaj fasade pluraliste, në qarqe politike po forcohet gjithnjë e më shumë bindja se kemi të bëjmë me një lëvizje të mirëmenduar të Sali Berishës për të rigrumbulluar nën kontrollin e tij çdo fragment të opozitës.
Në thelb, “Hasimja” nuk shihet thjesht si forum, por si një mekanizëm filtrimi dhe afrimi, ku çdo parti e vogël, çdo figurë e pakënaqur apo çdo zë kritik ndaj qeverisë, futet në një orbitë që në fund gravitacionin e ka vetëm te një qendër: Berisha.
Modeli është i njohur në politikën shqiptare. Fillimisht krijohet një hapësirë e gjerë, me retorikë bashkimi dhe nevoje kombëtare për front opozitar. Më pas, dalëngadalë, theksi zhvendoset nga pluralizmi te lideri. Nga bashkimi i ideve, te rreshtimi pas një figure të vetme. “Hasimja”, sipas kritikëve, po ndjek pikërisht këtë skemë.
Partitë e vogla, që prej vitesh mbijetojnë mes mungesës së fondeve, vëmendjes mediatike dhe hapësirës elektorale, përballen me një tundim të fortë: të futen nën këtë ombrellë për të mos mbetur jashtë loje. Por çmimi, thonë zërat kritikë, është i qartë — humbja graduale e identitetit politik dhe shndërrimi në satelitë të një strukture të vetme vendimmarrëse.
Në vend të një opozite me disa pole, me alternativa reale dhe lidership të ri, rreziku është rikthimi te modeli i vjetër: një opozitë e centralizuar, ku vendimet strategjike kalojnë nga një dorë e vetme. Kjo jo vetëm që kufizon frymën demokratike brenda kampit opozitar, por edhe e bën atë më pak të besueshme për një elektorat që kërkon ndryshim kulture politike, jo vetëm rotacion emrash.
Përkrahësit e forumit e quajnë atë domosdoshmëri përballë një mazhorance të fortë dhe të konsoliduar. Por kundërshtarët paralajmërojnë se bashkimi pa barazi është nënshtrim, dhe se “Hasimja” mund të përfundojë si një platformë ku të gjithë hyjnë si partnerë, por dalin si ndjekës.
Në fund, pyetja thelbësore mbetet: a po ndërtohet një front opozitar i gjerë dhe modern, apo thjesht po riciklohet një qendër e vjetër pushteti me paketim të ri? Për shumëkënd, përgjigjja po anon nga opsioni i dytë — dhe “Hasimja” po shihet jo si urë, por si kurth politik me hyrje të lehtë dhe dalje të vështirë.
