Nga Eljan Kasa
Një nga mëkatet më të mëdha të politikës shqiptare në këto 35 vite tranzicion ka qenë kultivimi i një kulti të liderit që nuk udhëheq, por pasqyron opinionin publik. Në vend që të jenë pararendës të vetëdijes kolektive, ata janë shndërruar në reflektime të frikës, pasigurive dhe instinkteve më të thjeshta të një shoqërie të lodhur. Këtu, lidershipi është zëvendësuar me populizëm, ndërsa vizioni me sllogane.
Por në këtë terren të mjegullt, po shfaqet një përjashtim i fortë dhe i qartë: Lulzim Basha. Në çdo vlerësim serioz dhe shumëdimensional të skenës politike të sotme, ai po del si lideri më vizionar i momentit. Ndryshe nga të tjerët, që në këtë fushatë të 11 majit garojnë me listën e premtimeve të zakonshme për rrugë, ndriçim, internet falas dhe asfalt, rritje rrogash dhe pensionesh, ai nuk bën pazare me mendjet dhe ndjenjat e njerëzve. Ai nuk shet shpresa boshe, ai fton qytetarët në një bashkëbisedim për zgjidhje reale, me strategji afatgjata dhe mendim të thellë.
Basha nuk është duke luftuar për pushtet, por për besim. Ai po përpiqet t’i bindë qytetarët shqiptarë se zhvillimi i një vendi nuk arrihet me propagandë, por me plane të mirëkalkuluara, institucione të forta dhe politikë me integritet. Ai po demonstron se është në gjendje të mbajë barrën e një vendi të përçarë dhe të lodhur, jo me arrogancë, por me inteligjencë, durim dhe vendosmëri, pavarësisht sulmeve nga të gjitha anët.
Në një kohë krize orientimi kombëtar, ai po ngrihet si udhërrëfyes i së ardhmes. Ndërsa të tjerët garojnë për karrige, ai po ndërton një urë drejt një Shqipërie më të drejtë, më të hapur dhe më të denjë për qytetarët e saj. Ai e ka kuptuar më mirë se kushdo tjetër se lideri i së ardhmes nuk është ai që klith më fort, por ai që mendon më thellë. Sepse historia nuk kujton menaxherët e momentit, por vizionarët që ndryshojnë kahun e historisë. Marrëdhënia me të ardhmen nuk matet me vota, por me guximin për të pasur përgjegjësi. Mjaft më me ndjekjen servile ndaj figurave që s’kanë më asnjë ide të re për këtë vend. Koha ka ardhur që drejtimi i vendit t’i besohet atyre që kanë platformë, që dinë të pozicionohen me dinjitet dhe që guxojnë të shikojnë përtej horizontit të zgjedhjeve.
Koha e Lulzim Bashës nuk është thjesht një fushatë, është fillimi i një epoke të re. Shqipëria ka nevojë për drejtim, jo për idhuj. Për vizion, jo për imitatorë.
