Irani ka shtuar një kërkesë të re në përpjekjet për t’i dhënë fund konfliktit me Shtetet e Bashkuara dhe Izraelin: njohjen e sovranitetit mbi Ngushticën e Hormuzit, një nga rrugët më të rëndësishme të transportit energjetik në botë.
Kjo ngushticë strategjike, përmes së cilës kalon rreth një e pesta e furnizimeve globale me naftë dhe gaz të lëngshëm, shihet nga Teherani si një mjet i fuqishëm presioni, por edhe si një burim i mundshëm të ardhurash që mund të arrijnë miliarda dollarë në vit.
Pas sulmeve të fundit dhe ndërprerjeve në transportin detar, tregjet globale të energjisë janë përfshirë nga pasiguria, ndërsa disa vende janë detyruar të marrin masa emergjente për furnizimet me karburant. Ekspertët vlerësojnë se Irani mund të shfrytëzojë këtë situatë për të vendosur tarifa kalimi për anijet, duke synuar të kompensojë humbjet ekonomike nga sanksionet ndërkombëtare.
Megjithatë, kjo ide është kundërshtuar ashpër nga SHBA dhe aleatët e saj. Zyrtarët amerikanë paralajmërojnë se vendosja e taksave në një ngushticë ndërkombëtare do të ishte e paligjshme dhe e rrezikshme për ekonominë globale, duke kërkuar ruajtjen e lirisë së lundrimit.
Ndërkohë, ligjvënësit iranianë po shqyrtojnë mundësinë e krijimit të një sistemi të ri për kontrollin e kalimit në Hormuz, që do t’i lejonte vendit të ndikojë drejtpërdrejt në tregtinë ndërkombëtare dhe në rivalitetet gjeopolitike.
Nëse një skemë e tillë do të zbatohej, të ardhurat mund të rivalizonin ato të Kanalit të Suezit, duke e kthyer Ngushticën e Hormuzit jo vetëm në një pikë strategjike, por edhe në një burim të madh fitimi për Iranin.
